Перевод: с польского на немецкий

с немецкого на польский

usadowić się

См. также в других словарях:

  • usadowić — dk VIa, usadowićwię, usadowićwisz, usadowićdów, usadowićwił, usadowićwiony usadawiać ndk I, usadowićam, usadowićasz, usadowićają, usadowićaj, usadowićał, usadowićany «umieścić, posadzić kogoś wygodnie» Usadowić kogoś na kanapie, w fotelu, za… …   Słownik języka polskiego

  • uwalić się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIb, uwalić sięlę się, uwalić sięli się, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} paść, zwalić się bezwładnie na coś; też: położyć się, usadowić się wygodnie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Uwalił się na łóżko. Pies uwalił się na kanapie.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • umieścić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} usiąść gdzieś, zająć jakieś miejsce; ulokować się, usadowić się gdzieś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Umieścić się za stołem, w samochodzie, na widowni. Umieścić się przy kimś. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ulokować — dk IV, ulokowaćkuję, ulokowaćkujesz, ulokowaćkuj, ulokowaćował, ulokowaćowany «postawić, położyć, złożyć coś gdzieś; znaleźć dla kogoś miejsce, lokum, mieszkanie, znaleźć pomieszczenie dla czegoś; umieścić» Ulokować walizkę na półce. Książki… …   Słownik języka polskiego

  • umieścić — dk VIa, umieszczę, umieścićcisz, umieść, umieścićcił, umieszczony umieszczać ndk I, umieścićam, umieścićasz, umieścićają, umieścićaj, umieścićał, umieścićany 1. «położyć, postawić gdzieś, ulokować w jakimś miejscu» Umieścić coś na oknie, w szafce …   Słownik języka polskiego

  • zasiąść — dk XI, zasiąśćsiądę, zasiąśćsiądziesz, zasiąśćsiądź, zasiąśćsiadł, zasiąśćsiedli, zasiąśćsiadłszy zasiadać ndk I, zasiąśćam, zasiąśćasz, zasiąśćają, zasiąśćaj, zasiąśćał 1. «usiąść gdzieś, na czymś wygodnie, na czas dłuższy, zająć miejsce… …   Słownik języka polskiego

  • fotel — m I, D. a a. u; lm M. e, D. i a. ów «szerokie, wygodne krzesło, zwykle wyściełane, z poręczami» Głęboki, miękki, trzcinowy fotel. Fotel na biegunach, na kółkach. Rozsiąść się, usadowić się, zanurzyć się w fotelu. ∆ Fotel klubowy «niski, bardzo… …   Słownik języka polskiego

  • leniwiec — m II, D. leniwiecwca 1. B.=D., W. leniwiecwcze (leniwiecwcu); lm M. ci leniwiecwcy, te leniwiecwce, DB. leniwiecwców → leniuch 2. B.=D.; lm MB. leniwiecwce zool. leniwce «Bradypodidae, rodzina niewielkich ssaków nadrzewnych, o mocnych kończynach …   Słownik języka polskiego

  • u- — 1. «przedrostek tworzący czasowniki pochodne (także imiesłowy i rzeczowniki odsłowne), z uwydatnieniem odcieni uzupełniających znaczenie czasownika podstawowego» a) «doprowadzenie danej czynności do skutku, wyczerpanie możliwości dalszej… …   Słownik języka polskiego

  • wsadzać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, wsadzaćam, wsadzaća, wsadzaćają, wsadzaćany {{/stl 8}}– wsadzić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, wsadzaćdzę, wsadzaćdzi, wsadzaćwsadź, wsadzaćdzony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zasadzić — dk VIa, zasadzićdzę, zasadzićdzisz, zasadzićsadź, zasadzićdził, zasadzićdzony zasadzać ndk I, zasadzićam, zasadzićasz, zasadzićają, zasadzićaj, zasadzićał, zasadzićany 1. «umieścić roślinę w ziemi, aby rosła» Zasadzić kwiaty. Zasadzić drzewka.… …   Słownik języka polskiego

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»